vrijdag 30 april 2010

Käthe Kollwitz

Tijd me nog eens tot het thuisfront te richten.

De voorbije weken ben ik intensief op zoek gegaan naar een woonst voor de komende jaren, en uiteindelijk heb ik een appartement (met ruimte voor gasten) gevonden in de Käthe Kollwitzstraße. Wie deze geëngageerde beeldhouwster uit Kaliningrad niet kent, moet maar eens naar de Duitse begraafplaats in Vladslo (Diksmuide) gaan, en onder de indruk geraken van het treurend ouderpaar.
















Ik heb ook nog wat prentjes van het appartement zelf.




Ik kom op zaterdag 22 mei naar wat dan nog over is van België en reis een week later, op zondag 30 mei, weer af. Wie mijn pad in die week wil kruisen: ik sta open voor suggesties :-)

Op 1 juni begint mijn huur in de Kollwitzstaße, maar waarschijnlijk zal ik er de zondag al in kunnen. Wie zin heeft in een gratis reisje naar een onbekende parel in het hart van Europa, meld je asap aan. Er zijn twee plaatsen beschikbaar. De enige voorwaarde is dat één van de twee plaatsen ingenomen wordt door iemand die samen met mij de wasmachine (en eventueel andere zware stukken) binnen wil dragen en dat één van de twee al minstens een jaar een rijbewijs heeft en minstens 21 jaar is. In ruil bied ik aan: de rit (heen en terug), verblijf in Leipzig, toeristisch advies voor de wijde omgeving, en mijn onvolprezen gezelschap :-) Indien interesse, stuur me liefst een mailtje (voor eventuele praktische afspraken lijkt me dat beter dan hier reageren)

zaterdag 10 april 2010

Bilder sagen (nicht) alles: werken bis

Dit is mijn werkplek op het Centre for Area Studies !

inkomhal gebouw - inkomhal CAS - gang - bureau - zicht door het raam






Bilder sagen (nicht) alles: werken

Dit is mijn werkplek op het Institut für Afrikanistik!

binnenkoer (de open deur is waar ik zit) - mijn bureau (2x) - zicht door het raam





Bilder sagen (nicht) alles: wonen

Hier woon ik !

huis - inkomhal - trap - voor- en kamerdeur - kamer - keuken









donderdag 8 april 2010

nieuws van het Oostfront aan het thuisfront

Ik had eerst aan facebook gedacht, maar aangezien nogal wat mensen nog steeds standhouden tegen de verleidingen van dit uit de hand gelopen school-jaarboek, denk ik dat een blog uiteindelijk de vlotste manier is om verslag uit te brengen van mijn wedervaren in de Bachstad.

Maandagavond ben ik na een lange treinreis rond 22u in Leipzig aangekomen, heb ik intrek genomen in mijn kamertje en heb ik kennis gemaakt met mijn huisgenoten. Ik probeer binnenkort een paar foto's te posten.

De treinreis was uitstekend begonnen, met de beste escorte die ik me kon dromen! Joren en zijn papa hebben me tot in Brussel begeleid en uitgewuifd, nadat zijn broer en mama in Gent al hetzelfde hadden gedaan.

Een kleine vertraging en daardoor een gemiste aansluiting evenals gesleur met ongeveer mijn eigen gewicht aan bagage waren de mindere kantjes van de dag, maar al bij al is alles vlot verlopen.

Op dinsdag heb ik dan mijn eerste werkplek aangedaan, nl. het Institut für Afrikanistik. Daar - wat beter - kennisgemaakt met de collega's afrikanisten en tot mijn eigen grote verbazing al meteen voor de leeuwen gegooid. Eén van de twee vakken die ik er mag geven, is op het laatste moment van de maandag naar de dinsdag verschoven, waardoor ik totaal onvoorbereid aan het improviseren mocht slaan. Het viel gelukkig nog mee en op het einde van de les kreeg ik zelfs een waar cantusgevoel (neen, geen bier, wel geroffel op de tafels aka een kneukeltje).

Woensdag heb ik dan op mijn andere werkplek doorgebracht, nl. het Centre for Area Studies. Ook daar heb ik al een paar foto's van die ik zal proberen te uploaden. 's Avonds was het opening van het centrum met een receptie en nog een nabespreking in een lokale horeca-zaak. Het viel reuzemee.

Vandaag ben ik dan rond geraakt met mijn administratie: aanmelden bij de stad, bankrekening openen, aansluiten bij ziekenkas, (voorlopig) laatste zaken in orde gekregen voor mijn personeelsdossier.

Nu moet ik nog een appartement zoeken voor vanaf 1 juni en eens uitkijken voor een Duits gsm-nummer, maar op mijn prioriteitenlijstje kwam dit eerste blogbericht nog een stapje voor.